Merak ettiniz.

Haklısınız.

Gazeteci; bu tür fotoğraflarda çekilen değil, hep çeken olur.

Yazmayacaktım. Ruhi Sözkesen benden önce davrandı ve bir teşekkür yazısıyla adımı açıklayıverdi. Bana da yazmak düştü:

Durum şudur ey sevgili okur;

Denizli’nin tanınmış sanayicilerinden Sözkesen ailesi bugün hayırlı bir işe imza attı. Bendeniz de bu hayırlı işe; hem vesile olma, hem de tanıklığını yapma adına ordaydım.

Nedir bu hayırlı iş derseniz?

Sözkesen ailesi Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nin yeni tamamlanan Konferans Salonunun tefrişatını üstlendi.

Salona rahmetli anneleri Melek Sözkesen’in adı verildi.

Peki ben nasıl oldu da vesile oldum?

Şöyle;

1. İçinizde belki bilenler vardır; eşim PAÜ Eğitim Fakültesi’nde Dr. öğretim üyesi. Bu nedenle Eğitim Fakültesi ilgimi çeker.

2. Eğitim Fakültesi’nde geçtiğimiz baharda Öğrenci Destek Birimi açıldı. Maddi durumu yetersiz öğrencilere ikinci el eşya veren bu mağaza kadın hocaların çabalarıyla çalışıyor. İhtiyaç listesi içinde Öğrenci Destek Birimi’nde eşyaların asılacağı demir askılıklar vardı.

3. Ruhi Bey’den yardım istedim.

4. Ruhi Sözkesen kabul etti. Dönemin Dekanı Prof. Dr. Bilge Can Hanım ile Ruhi Bey’i tanıştırdım ve güzel gelişmeler birbirini izledi.

5.Ruhi Bey sayesinde ÖDB askılıları yapıldığı gibi, ihtiyacı olan öğrenciler için de yardım malzemeleri sağladı. Bir de rahmetli annesinin adını verdiği Melek Sözkesen salonunun tefrişatını aile olarak üstlendiler.

6. Ruhi Bey aylar sonra beni arayıp protokolün imzalanacağını ve benim de orada olmamı isteğini söyleyince geri çeviremedim.

Gazetecinin görevi tanıklıktır deyip ordaydım

Protokolü PAÜ adına Rektör Ahmet Kutluhan, Eğitim Fakültesi Dekanı İzzet Kara, Sözkesen ailesinden Ruhi Szksn, Melek Sözkesen Kartay, Mustafa Kemal Sözkesen, Kemal Sözkesen imzaladı.

Rektör Kutluhan’ın davetiyle bu fotoğraf karesine girdim..

Mesele budur efendim,

Benden duymuş olun istedim.

Pamukkale Üniversitesi’ne sonra da Denizli’ye hayırlı olsun.