Hayır, unutmadım.

Size bir Hamamönü anlatma sözüm var.

Bakınız bu sokak Hamamönü’ndeki onlarca sokaktan biri.

Sokağın sonunda ne görüyorsunuz?

Çıkmaz sokak. Denizlicesi İrimağzı…

Burası Eskişehir’in Odunpazarı ile yarışıyor.

Ankara-Altındağ Belediyesi restorasyon çalışmalarına 2008’de başlamış.

Burası 19.yüzyıla ait sivil mimarlık örneği taşıyan tarihi binalarla dolu.

Arkamda gördüğünüz bu yaşlı çift burada oturanlardan sadece birisi. Evlerini terk etmemiş, çıkmak zorunda bırakılmamış.

Turist festivali arasında yaşayıp gidiyorlar. Hergün yüzlerce ziyareti geçiyor evlerinin önünden, aynı benim gibi…

Anlayacağınız bu sokaklar yaşıyor.

Bu sokak bana Altıntop Mahallesi’ni hatırlattı. İçinizde bilenler ya da eski fotoğraflarını görenler varsa kıyaslama yapabilir.

Ne kadar güzel, ne kadar naifti…

Eski tarihi evleri, bahçelerin içinden akan arıklar, çokça ağaç, yeşillik

An ne yazık, ne yazık.

Şimdi bunların hiç biri yok, yerinde yeller esiyor. Her yer beton

Denizli benim için çokça keşkedir.

Güzelim Altıntop mahallesi nasıl da yok edilmiş.

Gelen yakmış, giden yıkmış

Hatta yıktıkça güzelleştiğini söyleyen belediye başkanı bile olmuş.

Ama artık yeter!

Denizli’ye vizyoner belediye başkanı şart.

Tarihi, turizmi, sanayisini harmanlayacak

Kent belleğine saygılı, şehrin dokusunu ortaya çıkaracak.

Suyla şehri barıştıracak

Tarihle kucaklaştıracak

Bir başkan şart…

Odunpazarı, Hamamönü’nü gördükten sonra gaza geldim valla…