MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, partisinin son grup toplantısında “Yeni yüzyılda 100 il, 1000 ilçeden müteşekkil idari yapısıyla gücüne güç katmış bir Türkiye’yi inşa ve ihya etmemiz mümkündür” demişti.

Çok geçmedi AKP çalışmalara başladı.

Alanya, Tarsus, İnegöl, Çorlu, Manavgat, Ünye, Edremit, Fethiye, Midyat, Yüksekova ve Erçiş yeni il adaylarımız.

Komisyonlarda bir sakatlık olmazsa, başlarına bir şey gelmezse, kıskançlık, hezimet ve itirazlar yaşanmazsa bunlar yerel seçim sonrasında il olacak ilçeler…

Yerel seçim sonrası diyorum çünkü öncesinde kimse bu siyasi krizi göze alamaz.

Çünkü;

Büyükşehir, İl olmak, ilçe olmak siyasetin yumuşak karnıdır. Hatta denebilir ki, siyasetçi-vatandaş ilişkisinin önemli bir bariyeri. İlden büyükşehire, nahiyeden ilçeliğe, ilçelikten illiğe yükselmek bir sınıf atlamadır.

Uzun bir zamandır gündemimizde yoktu, Bahçeli ile birlikte dile geldi.

Sıra bizim Kızılcabölük’e gelir mi?

Diyeceksiniz ki ne alaka, Kızılcabölük ilçe hatta belde bile değil, Denizli’nin kendi halinde bir mahallesi.

Haklısınız değil, ama zamanında çok istedi. Siyasetin sert duvarlarına çarptı da adı komisyonlarda kaybolup gitti…

Nasıl mı?

Gelin anlatayım;

SİZİ İL YAPAYIM MI?

Önce şunu söyleyeyim;

Türkiye’de en çok il, ilçe ve büyükşehir vaadi veren siyasetçi DYP Genel Başkanı Tansu Çiller’dir…

Eskiler iyi bilir.

90’lı yıllarda iki anahtar (ev ve araba) vaadinin yanına ilçeleri il, illeri büyükşehir yapma vaadini eklemişti. Hatta öyle ki;  il olan Sivas’a gidip ‘sizi il yapayım mı?’ Büyükşehir olan Samsun’a ‘sizi büyükşehir yapayım mı?’ diye sormuşluğu bile vardır.

Durum bu derece acayipti yani…

Kızılcabölük’te Çiller’in bu vaadinden nasibini almış bir beldeydi.

İlçe olma konusunda geçmişten gelen bir kuyruk acısı vardı.

1990’da ANAP iktidarında iken ilçe trenini kaçırmış, o yıl çıkan 3644 sayılı kanunla Beyağaç, Baklan, Akköy, Bozkurt ilçe olurken Kızılcabölük karşıdan bakmıştı.

Bu işin faturası DYP’li Belediye Başkanı Mehmet Erçelebi’ye kesilmişti.

Çünkü Erçelebi ANAP milletvekilleri Aycan Çakıroğullları, Muzaffer Arıcı’nın kanundan yararlanmak için ‘istifa et, seçime ilçe olarak gidelim’ teklifine yanaşmamıştı. İlçe olma treni kaçmıştı. Bu kuyruk acısı beldenin ve belediye başkanlarının yıllarca peşini bırakmadı.

1996’da CHP’li Belediye Başkanı İbrahim Atmaca’nın görev süresini doldurmadan ölmesi üzerine yapılan ara seçimde bu bir fırsat olarak görüldü.

Seçim yarışı kıran kırana geçiyordu. RP Genel Başkanı Necmettin Erbakan, ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz, DYP Genel Başkanı Tansu Çiller beldeye akmıştı, küçücük beldede kocaman mitingler yapılıyordu.

DYP’nin adayı Osman Erkli idi. Milletvekilleri Mehmet Gözlükaya, Kemal Aykurt seçimi kazanmak Çiller’den beldeye ilçe sözü vermesini istediler.

KIZILCABÖLÜKLÜLER İLÇE OLMAK İSTİYOR MUSUNUZ?

Çiller miting konuşması için otobüsün üstüne çıktı ve dedi ki;

Sevgili Kızılcabölüklüler ilçe olmak istiyor musunuz?

Halk bağırdı ‘evetttt”

“Bu bacınız sizi ilçe yaptı hayırlı olsun. Cebimde 1.5 trilyon lira ile geldim.”

Oldu mu olmadı…

O yıl Osmaniye İl oldu,  Osmaniye ile birlikte ilçe olması beklenen Kızılcabölük’ün adı komisyondan geçmedi

Kızılcabölük’ün travmasıdır bu.

Bilmem anlatabildim mi?

1.5 trilyon mu dediniz? geçiniz efendim belediye o yıl maaşları bile zor ödedi.